Elegancka...
Olsza sercowata łac. Alnus cordata
Oto jedno z najbardziej obiecujących drzew przyszłości w architekturze krajobrazu i ogrodnictwie miejskim. Pochodząca z południowej Europy (głównie Włoch i Korsyki) Alnus cordata jest uznawana przez dendrologów za najbardziej elegancki i uniwersalny gatunek w swoim rodzaju. Łączy geometryczną regularność korony z nadzwyczajnymi właściwościami adaptacyjnymi. To idealny wybór dla inwestorów poszukujących drzewa szybkorosnącego, bezobsługowego i spektakularnego wizualnie.
Odmiana sercowata zachwyca niezwykle uporządkowaną i reprezentacyjną sylwetką.
Tworzy gęstą, niemal idealnie szerokostożkową lub piramidalną koronę o regularnym, geometrycznym pokroju. Docelowo osiąga w polskich warunkach około 10–15 metrów wysokości.

Jej największą ozdobą są szerokosercowate, skórzaste liście o intensywnym, ciemnozielonym kolorze i wybitnie błyszczącej, lakierowanej powierzchni. Liście Alnus cordata nie przebarwiają się jesienią, są zielone, pozostają na drzewie niezwykle długo, często do przełomu listopada i grudnia. Pozwala to drastycznie wydłużyć sezon wegetacyjny w ogrodzie.

Już pod koniec zimy (luty/marzec) na bezlistnych pędach pojawiają się malownicze, długie, żółto-zielone kwiatostany męskie (kotki). Tuż po nich drzewo zdobią duże, jajowate owocostany przypominające miniaturki szyszek, które utrzymują się przez całą zimę.
Ze względu na regularny pokrój, odporność na wiatr i szybki wzrost - to doskonałe drzewo alejowe, szpalerowe oraz osłonowe wzdłuż granic działek.
To idealna propozycja na parkingi, place, pasy zieleni międzyjezdniowej oraz do ogrodów frontowych.
Genialnie sprawdza się przy wzmacnianiu skarp, nasypów oraz obsadzaniu brzegów zbiorników wodnych (stawów, oczek wodnych, cieków).
Warto wiedzieć, że... dzięki współżyciu z promieniowcami Actinomycetes, korzenie drzewa wiążą azot atmosferyczny i wprowadzają go do gleby. Drzewo samo dba o swoją zasobność w składniki odżywcze i użyźnia teren wokół siebie.
Poniżej ''lasek'' z drzew olszy w towarzystwie katalpy 'Aurea'. Dobrym sąsiedztwem byłaby też parczelina 'Aurea'.

Rady ogrodnika:
Doskonale radzi sobie zarówno na glebach piaszczystych i suchych, jak i na ciężkich glinach. Wykazuje genialną (i rzadką u drzew) podwójną tolerancję: znosi długotrwałe susze oraz okresowe, głębokie zalania podłoża.
Wykazuje pełną tolerancję na utwardzenie nawierzchni (bruk, asfalt), zasolenie gleby (sól drogowa) oraz zanieczyszczenia powietrza. Jest również całkowicie odporne na silne, porywiste wiatry.
Mrozoodporność: Starsze egzemplarze są w pełni mrozoodporne w naszym klimacie (Strefa 6). Młode sadzonki w pierwszych 2-3 latach po posadzeniu, w przypadku wystąpienia anomalii pogodowych (surowe, bezśnieżne zimy), warto profilaktycznie zabezpieczyć.
