Unikatowa...
Picrasma quassioides, Drzewo gorzkie, Chińska pikrasma
Rodzina: Simaroubaceae
Rodzaj: Picrasma
Gatunek: Picrasma quassioides
Pochodzenie: Chiny, Korea, Japonia i Himalaje wschodnie. W stanie naturalnym porasta mieszane lasy górskie od 1400 do 3200 m n.p.m.
To gatunek o znaczeniu leczniczym i drzewnym, ceniony w tradycyjnej medycynie Dalekiego Wschodu, a także uprawiany w ogrodach botanicznych i kolekcjach egzotycznych.
Drzewo jest atrakcyjne, nie za wysokie, często wielopniowe, z bogato ubarwionymi, czerwonawymi gałązkami, poprzecinanymi białawymi przetchlinkami i bliznami po liściach. Listki są szersze niż u większości drzew o liściach złożonych, czasem prawie okrągłe, ale z długim, eleganckim wierzchołkiem, a ich soczysta zieleń może podkreślać niekiedy jaskrawoczerwone łodygi. Łodygi kwiatostanu mogą być również karmazynowe. Drzewa żeńskie rodzą małe jagody, które dojrzewają od karmazynowego do metalicznego i niebiesko-czarnego koloru. W odpowiednich warunkach jesienne kolory mogą być jednymi z najbogatszych wśród wszystkich drzew wschodnioazjatyckich, od złota po szkarłat.
Owoce to małe, kuliste pestkowce. Dojrzewają późnym latem i wczesną jesienią. Są bardzo gorzkie, nieprzyjemne do spożycia na świeżo; wykorzystywane głównie w medycynie lub jako materiał do ekstraktów.
To średniej wielkości drzewo liściaste, dorastające do 6–15 m wysokości. Powoli rośnie, sprawdzi się jako soliter w ogrodach kolekcjonerskich i egzotycznych.
Warto wiedzieć, że... roślina zawiera kwassynę (quassin) – jedną z najbardziej gorzkich substancji naturalnych. Dzięki temu kora i drewno są używane jako zamiennik chmielu w piwowarstwie.
W Chinach i Korei wykorzystywana do detoksykacji, leczenia gorączki, biegunki oraz egzemy. Wykazuje działanie antybakteryjne, przeciwzapalne i przeciwpasożytnicze.
Badania in vitro sugerują, że zawarte w niej alkaloidy mogą hamować wzrost niektórych komórek rakowych. Składniki pikrasmy są badane pod kątem ochrony układu nerwowego i potencjału w leczeniu chorób neurodegeneracyjnych.
Ekstrakty z drewna służą do produkcji bezpiecznych dla ssaków, organicznych środków owadobójczych, skutecznych m.in. przeciwko mszycom.
Rady ogrodnika:
Stanowisko: słoneczne do półcienistego.
Gleba: przepuszczalna, umiarkowanie żyzna, lekko kwaśna do obojętnej.
Wilgotność: umiarkowana.
Mrozoodporność: umiarkowana, do około -15'C, oznacza to, że w zachodniej części kraju i pasie nadmorskim poradzi sobie dobrze, natomiast w centrum i na wschodzie może wymagać zabezpieczenia podczas surowych zim. Największym zagrożeniem dla tej rośliny nie są same głębokie mrozy zimą, lecz późnowiosenne przymrozki, które mogą uszkadzać młode przyrosty i liście po rozpoczęciu wegetacji. Warto sadzić ją w miejscach osłoniętych od mroźnych wiatrów, a młode drzewka przez pierwsze 2-3 lata zabezpieczać na zimę (np. kopczykując nasadę pnia i okrywając włókniną), aby zwiększyć ich szansę na pełną aklimatyzację.
Można uprawiać w dużych pojemnikach w chłodniejszym klimacie.
Uważana za roślinę łatwą w utrzymaniu, rzadko atakowaną przez szkodniki czy choroby.
Cięcie: toleruje cięcie w celu kształtowania.

Photo: Qwert1234, CC BY-SA 3.0
To egzotyczne drzewo o wyjątkowym znaczeniu leczniczym, z atrakcyjnymi pierzastymi liśćmi i dekoracyjnymi owocami. Idealne dla klientów poszukujących rzadkich gatunków drzew egzotycznych lub do kolekcji botanicznych i ogrodów dydaktycznych.
W naszej ofercie rośliny o wysokości około 100 cm ukorzenione w 6-litrowych pojemnikach.
Poniżej przykładowe drzewko 27 sierpnia.

Opracowanie: MB